Utwór przedstawia dialog między Mistrzem Polikarpem a personifikacją Śmierci. Mistrz Polikarp, uczony, spotyka Śmierć, która opisuje mu swoją wszechmoc i nieuchronność, podkreślając równość wszystkich ludzi wobec śmierci.
Kilka faktów odnośnie lektury:
Jest to jeden z najstarszych zachowanych polskich utworów literackich.
Utwór jest przykładem moralitetu, popularnego gatunku literackiego w średniowieczu.
Rękopis utworu został odnaleziony w 1832 roku przez Joachima Lelewela.